Suita Jedwabnego Szlaku

Patrząc na mapę świata nie trudno dostrzec, ze Eurazja to największy obszar stałego lądu na naszym globie. Na tej przestrzeni znalazło schronienie prawie 3 ludności świata. Poprzez tysiąclecia ziemia ta stała się Matką najstarszych i największych, zaginionych i do dziś żywych cywilizacji. Podstawowe systemy religijno-filozoficzne, na których bazuje cała ludzkość narodziły się w Eurazji. Jej dorobek duchowy i materialny jest olbrzymi i zróżnicowany. Nam Europejczykom Azja kojarzyła się przez stulecia z krainą pełną niespodzianek, dziwnych obrzędów, zwyczajów. Jeszcze 100 lat temu świat nie oferował, jak dziś nieograniczonych możliwości kontaktów między kulturowych poprzez środki transportu, mass media, komputery. Ostatnie kilkadziesiąt lat to czas dynamicznego poznawania się i przekształcania własnych wyobrażeń dotyczących innych kultur. Pierwotna naiwność polegająca na odrzucaniu wszystkiego co obce jako prymitywne i niewłaściwe, ustąpiła miejsca zasadzie respektowania nieusuwalnej inności. W wieku XXI człowieczeństwo polega na wzajemnym uznaniu, tam gdzie obcość jest trudna do zniesienia, a nie na likwidowaniu odmienności. W estetyce muzycznej poznanie i wzajemne uznanie zasadniczo różnych zasad kształtowania tworzywa muzyki, jest ważniejsze niż szukanie wspólnej substancji zawierającej się w zjawiskach dźwiękowych wszystkich czasów i regionów świata.
Moja podróż po Azji i Europie trwa już 20 lat. Spotykam ludzi, poznaję nowe instrumenty, inne kanony piękna, rytmy, barwy dźwięku. Ta inność wciąż mnie fascynuje a jednocześnie prowokuje do zadania sobie pytania o moją własną tożsamość.
Po tylu latach doświadczeń wiem, że w dzisiejszych czasach artysta musi wykształcić w sobie tę niezwykłą wrażliwość i subtelność umożliwiającą mu percepcję i zrozumienie przejawów muzyki opartych na innych zasadach niż te do których został przyzwyczajony. To trudne ale możliwe. Podróżując do Indii, Korei, Japonii, Chin czy na Bliski Wschód odnosiłam wrażenie ,że wspinam się na wysoką górę z której coraz wyraźniej widać było te elementy mojej własnej tradycji muzycznej, których nigdy wcześniej nie udało mi się dostrzec. Dla wielu kultur Azji muzyka nie tylko sakralna jest komunikantem pomiędzy światem materialnym a duchowym. Środki budowania ekspresji w utworach takie jak np. improwizacja melodyczna i rytmiczna mają zupełnie inne znaczenie niż to czego nauczyłam się studiując muzykę klasyczną. Było to jak odkrywanie nowych lądów. Im więcej spotkań tym częściej pojawiało się pytanie: czym ja i moja kultura różnimy się od tych które spotykam? Co nas łączy ,co dzieli? Nie tylko w warstwie zewnętrznych kształtów i barw ale też na poziomie emocji, potrzeb i oczekiwań względem muzyki.
Nasz koncert to próba odpowiedzi na te pytania.
Proponujemy państwu podróż w przestrzeni i czasie. Dźwięk egzotycznych instrumentów i skal wprowadza w nastrój oderwania od wszelkich schematów myślenia na temat muzyki, do których przywykliśmy. To oderwanie pozwala na podróż w czasie i spotkanie z zapomnianym a na nowo zrekonstruowanym dźwiękiem instrumentów staropolskich. Nasz koncert to SPOTKANIE-wschodu i zachodu, teraźniejszości i przeszłości. Gdy człowiek dojrzewa powoli poznaje sam siebie. Swoje możliwości i talenty ale też ograniczenia. Coraz bardziej zdaje sobie sprawę, że aby się rozwijać potrzebuje innych. W moim wypadku bez długoletnich doświadczeń na tajemniczym kontynencie Azji, nigdy nie podjęłabym się rekonstrukcji technik grania na zapomnianych instrumentach polskich. Podróże rzeczywiście kształcą chociaż bez względu na różnice kulturowe w muzyce możemy zrozumieć się bez słów.
Maria Pomianowska


 

Michał Nesterowicz - Dyrektor Artystyczny Narodowej Orkiestry Symfonicznej w Chi-le - Orquesta Sinfonica de Chile.

 

Wcześniej, w 2004 r. jako niespełna trzydziestolatek objął stano-wisko Dyrektora Artystycznego Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, stając się tym samym najmłodszym dyrektorem filharmonii w kraju.

W czerwcu 2008 roku został zwycięzcą prestiżowego IX Międzynarodowego Konkursu Dyrygenc-kiego Orkiestry Cadaques (Concurso Internacional de Direccion de la Orquesta de Cadaques) w Hiszpanii.
W roku 1999 znalazł się w finale VI Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach zdobywając jednocześnie nagrodę Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia dla Najlepszego Polskiego Dyrygenta. Dwa lata wcześniej zdobył II miejsce na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Dyrygentów w Białymstoku. Orkiestra Filharmonii Białostoc-kiej uhonorowała go dodatkowo tytułem Najlepszego Dyrygenta Konkursu.

Od ukończenia studiów w AM we Wrocławiu w 1997 roku, w klasie dyrygentury Marka Pijarow-skiego koncertuje regularnie w Europie, Ameryce Południowej i USA. W Polsce współpracuje z najlepszymi zespołami, m.in. Sinfonią Varsovią, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. Koncertuje i nagrywa z tak znakomitymi arty-stami jak: Ewa Podleś, Angela Marambio, Gwendolyn Bradley, Shlomo Mintz, Reachel Barton Pi-ne, Ivan Monighetti.

Najbliższe plany koncertowe to zaproszenia do BBC Philharmonic Manchester, The Royal Liverpool Philharmonic, Wiener Kammerorchester, Royal Flemish Philharmonic, Milan Giuseppe Verdi Symphony Orchestra, Nacional Spain Orchestra, Bilbao Symphony Orchestra.
W roku 2009 Michal Nesterowicz gościć będzie w jednym z najsłynniejszych teatrów świata, Teatro Colon w Buenos Aires. Zaproszenia na lata 2009/10 obejmują również koncerty z Jerusalem Camerata Orchestra, Orquesta Sinfonica do Estado de Sao Paulo i New Mexico Symphony Orche-stra w USA.